8 paŸdziernika 2005 roku w kaliskim teatrze, wraz z innymi trzecioklasistami, miałam okazję obejrzeć spektakl ''Das Kuchendrama''. Jest to wariacja na temat sztuki „Matka” Witkacego, wyreżyserowana przez Stanisława Miedziewskiego.
Na scenie mogliœmy zobaczyć Caryl Swift, która doskonale wcieliła się w rolę matki zakochanej w swoim synu, a równoczeœnie pogršżonej w nałogu. Na pochwałę zasługuje też gra Marcina Brotkiewicza. Znakomicie wykreował on postać Leona - wampira wykorzystujšcego naiwnš i słabš matkę, oraz Leona - przepełnionego kompleksami młodzieńca, który nie daje sobie rady w życiu.

Scenografia oraz charakteryzacja stworzyły niepowtarzalny klimat grozy i tajemniczoœci. Pomalowane twarze aktorów sprawiały, że wszystko wydawało się nierealne.
Wchodzšc do teatru, spodziewałam się, że będę musiała włożyć ''dużo wysiłku, żeby nie pęknšć ze œmiechu'', jak przeczytałam na ulotce dotyczšcej spektaklu. Nie uważam jednak, żeby przedstawienie było zabawne. To, co działo się na scenie, było dramatyczne i pełne tragizmu. Był to pokaz tego, jak można równoczeœnie kochać i nienawidzić.
Moim zdaniem właœnie dlatego sztuka niosła głęboki przekaz. Cieszę się, że nie musiałam ''pękać ze œmiechu'', a wręcz przeciwnie - zostałam zmuszona do refleksji nad ludzkimi postawami. Serdecznie zapraszam do obejrzenia spektaklu.

Natalia Dyœko kl. IIIF

Ostatnio na deskach Teatru im. Wojciech Bogusławskiego w Kaliszu pojawiła się sztuka ''Das Kuchendrama'', czyli doœć niesmaczna wariacja na temat ''Matki'' Witkacego w czterech koszmarnych częœciach. Reżyser Stanisław Otto Miedziewski wystawił to dzieło na scenie kameralnej. Uważam, że było to słuszne posunięcie, gdyż dzięki temu aktorzy mieli lepszy kontakt z widzem. Wzmocniło to oddziaływanie na publicznoœć. Bohaterowie dramatu Witkacego zwracali się bezpoœrednio do wybranych słuchaczy, spoglšdali na nich mrożšcym krew w żyłach wzrokiem, rzucali w nich rekwizytami. Ich gra zaskakiwała widownię. Nikt nie mógł przewidzieć kolejnych poczynań aktorów.
Twórca spektaklu w umiejętny sposób przedstawił pełne miłoœci i nienawiœci relacje pomiędzy matkš, a synem. Caryl Swift (z pochodzenia Angielka) odgrywała rolę matki i Marcin Brotkiewicz jako syn, stworzyli na scenie wyborny, pełen ekspresji duet. Ich znakomita gra nie pozwalała widzom oderwać wzroku od aktorów. Mieli oni wymalowane twarze, które nawišzywały do sztucznoœci utworów Witkacego.
Reżyser ograniczył liczbę bohaterów do dwóch w celu spiętrzenia emocji pomiędzy nimi. Na scenie mieliœmy okazję zobaczyć Leona, który bez żadnych skrupułów wysysał z matki energię i pienišdze, Jego rodzicielka była zrozpaczona karierš syna, który podjšł pracę szpiega i alfonsa. Aktorzy prowadzili monologi w bardzo bardzo przekonujšcy sposób. Ich gra sprawiała, że wierzyliœmy zarówno w ich miłoœć jak i agresję. Janina Węgorzewska winiła siebie za niepowodzenia syna, a Leon miał negatywne nastawienie do œwiata, jednoczeœnie nie potrafił spojrzeć krytycznym okiem na siebie samego. W utworze występowały również dialogi, w których odtwórcy ról raz się kłócš, a innym zaœ razem œmiejš się do rozpuku. Oboje znajdowali pocieszenie w narkotykowych transach i alkoholowym odurzeniu.
Ważnš rolę w spektaklu odgrywała muzyka, która zmieniała się wraz z nastrojem bohaterów. Specyficznš atmosferę na scenie tworzyło przytłumione œwiatło.
Uważam, że odbiorcami tej sztuki mogš być zarówno młodzi jak i starsi wiekiem, gdyż poruszany w niej problem jest bliski każdemu z nas. Już w trakcie trwania spektaklu zadajemy sobie pytanie, jaki jest nasz stosunek do bliskich? Analizujemy relacje z rodzicielkš. Zastanawiamy się, co możemy uczynić, aby poprawić nasze (często niewłaœciwe) kontakty z matkš. Sztuka ''Das Kuchendrama'' ma ponadczasowš wartoœć, gdyż poruszana w niej tematyka będzie zawsze aktualna bez względu na miejsce i czas. Zachęcam wszystkich do obejrzenia tej perełki w kaliskim teatrze.

Anna Jakubowska kl. IIIF