Pomóżmy Ziemi!

Dawniej Ziemia była oazą piękna i spokoju, lecz ludzie zadymili ją, zaśmiecili, zatruli wodę, glebę, zniszczyli rośliny.
„Kiedyś życie na Ziemi tętniło radością,
człowiek wtopiony w przyrodę był samą miłością.
Uczył się od niej wszelkiego rzemiosła.
Ona była mądrością. Szczęściem była wiosna.
Lecz człowiek rzucił swej Ziemi wyzwanie :
To ja jestem, Ziemio, Twoim panem!
A Ty bezbronna musisz mi się poddać
i swoje dobra mej wygodzie, memu szczęściu oddać.
I stało się!
Ołowiane chmury, betonowe domy, cuchnące wody...
Nie masz już, Ziemio, dawnej swej urody.”
Za to, jak wygląda Ziemia, ponosi odpowiedzialność każdy z nas. Codziennie na jej wygląd wpływają ludzie. To, jaki los czeka naszą Matkę – Ziemię, zależy od wszystkich. Świadomi tego uczniowie klasy 3f i 2e w związku z Światowym Dniem Ziemi oraz Światowym Dniem Ochrony Środowiska zaapelowali do rówieśników w dniu 02.06.2006r. o podjęcie działań przeciwko dalszemu niszczeniu oblicza naszego globu. Wszyscy młodzi ludzie, którym nie jest obojętny los Ziemi, powinni się zjednoczyć i wspólnie walczyć o nasz dom. Więc jeśli :
„Chcesz, by wkoło było czysto
i pachnąco, i przejrzysto,
błękitna rzeka, zielony las,
i piękne góry, i łąki pas?
Musisz zadbać o to sam,
Więc w sprzątaniu pomóż nam.
Podnieś papier ten z trawnika,
butelkę do kosza wrzuć,
zamiast stać i gumę żuć.
Gdy już posprzątałeś wszystko,
Spójrz, jak pięknie jest i czysto.”
Tymi słowami uczniowie zwrócili się do całej społeczności gimnazjalistów naszej szkoły, aby zadbali o Ziemię. Jako wyraz troski o jej przyszłość zasadzili drzewka przed budynkiem szkoły. Wszyscy obiecali naszej planecie :
„Nie martw się,
My się Tobą zaopiekujemy,
My Ci wspólnie pomożemy,
Twoją zieleń, błękit nieba ocalimy,
Zginąć im nie damy.
My się razem o Twą lepszą przyszłość postaramy.
Lepiej przed szkodą zmądrzeć niż po szkodzie,
Więc nie pozwólmy zginąć przyrodzie!”
W ten sposób, apelujący pożegnali zebranych, mając nadzieję, że wszyscy zadbają o wygląd Ziemi.

Anna Jakubowska