„Dzisiaj”

Dzisiaj, myœlšc o œwietlanej przyszłoœci, często zapominamy o przeszłoœci. Zapominamy o trudzie, lękach, krwi i œmierci, które budowały przez lata naszš historię i naszš wspólnš drogę ku wolnoœci. Każde wydarzenie miało swojš indywidualnš przyczynę i skutek Tak niepowtarzalnš, że praktycznie niemożliwš do przewidzenia. A jednak, cišg zdarzeń, niekiedy nawet nieodległych od nas, zbudował wolnš Polskę. Polskę, w której mamy prawo do własnych poglšdów i zachowań.
Dzieje naszej ojczyzny w XX wieku, były bardzo zagmatwane i tragiczne. Oczywiœcie, można mówić o problemach praktycznie całego œwiata, o skutkach wojen, wielkiego kryzysu (1929-1933) czy przemian gospodarczych, które nierzadko przebiegały bardzo burzliwie. To jednak Polska - mój chleb, moja ojczyzna - z każdš chwilš cierpiała, krwawiła i przemijała jeszcze bardziej. Z ršk okupantów do zgliszcz wojennych, od nacisków do roku 1989, w którym pierwszy raz od dawna poczuliœmy woń demokracji, nutkę sprawiedliwoœci. Cały ogół społeczeństwa musiał uczyć się jej od nowa. Musiał i chciał, pragnšł żyć niczym wolny ptak.
Nastał nowy etap w funkcjonowaniu naszego kraju. Nastał etap ustroju politycznego, w którym Ÿródło władzy spoczywa w rękach większoœci obywateli, szanujšc przy tym poglšdy mniejszoœci. Polacy mieli prawo do wzięcia udziału w uczciwych i powszechnych wyborach, w których mogli wybrać swojego przedstawiciela. Urzšd prezydenta przywrócony w 1989 roku objšł poczštkowo Wojciech Jaruzelski, jednakże pierwsze wybory wygrał Lech Wałęsa, następnie przez dwie kadencje urzšd piastował Aleksander Kwaœniewski, a obecnie Lech Kaczyński - od grudnia 2005. Dyskusje nad demokracjš trwajš już setki lat, bo ona, tak jak każdy inny ustrój, nie jest doskonała. Wczeœniej głos w ogólnoœwiatowej debacie zabierał między innymi Winston Churchill - "Stwierdzono, że demokracja jest najgorszš formš rzšdu, jeœli nie liczyć wszystkich innych form, których próbowano od czasu do czasu." , czy Arystoteles - "Demokracja jest najgorszym z możliwych ustrojów, gdyż sš to rzšdy hien nad osłem." Mimo pewnych słaboœci, trzeba z całš odpowiedzialnoœciš przyznać, iż prawdziwa demokracja jest gwarantem równoœci i sprawiedliwoœci każdego człowieka, bez względu na jakiekolwiek odmiennoœci.
Czy dzisiaj, stojšc obiema nogami w XXI, wieku jesteœmy narodem w pełni demokratycznym? Odpowiedzi na to pytanie możemy szukać w rankingu tygodnika "The Economist", który badał jakoœć demokracji we wszystkich krajach na œwiecie. Po dokładnym sprawdzeniu nasz kraj został wpisany do kategorii "flaw demoracies" (w wolnym tłumaczeniu: pokręcone demokracje) na miejscu czterdziestym szóstym. Owy wynik bardzo boleœnie i brutalnie informuje nas o długiej drodze, jaka jest jeszcze przed nami. Warto zauważyć, iż w przypadku Polski wysoko wyceniono procedurę wyborczš i wolnoœci osobiste, a nisko rzšd, udział w polityce, czy kulturę politycznš. A więc zadajmy sobie wszyscy pytanie, czy Polska jest silna, bezpieczna i niezależna oraz co można uczynić, by rozwijała się i stawała z każdym dniem, miesišcem, rokiem jeszcze doskonalsza.
To, co w ostatnich kilkunastu latach stało się największym sukcesem (według mnie), było wprowadzenie ustroju demokracji. Ów sukces stał się również doœć kłopotliwš zmorš bezpieczeństwa wewnętrznego. Bezpieczeństwa, które jest wystawione na próbę przeróżnych koalicji, prezydenckich vet, niechybnych planów, do których często wykorzystywano przeróżne służby bezpieczeństwa. I mimo wielu pomysłów, ten problem nigdy nie został całkowicie rozwišzany. Ale zastanówmy się, choć przez chwilę, czy jest jakakolwiek recepta na te spory? Bowiem wiadomo nie od dziœ, iż opozycja ma patrzeć na dłonie rzšdzšcym, wytykać im błędy, niepoprawnoœci czy zaniedbania. Jednak spoglšdajšc na ostatnie sytuacje z polskiej sceny politycznej, nachodzi mnie jedna wštpliwoœć : Czy jesteœmy w stanie, w najważniejszych dla państwa kwestiach, pracować ponad podziałami partyjnymi? Dla mnie, jako młodego Polaka, sprawami priorytetowymi jest bezpieczeństwo energetyczne, szeroki dostęp do edukacji w całej Europie, rozwój, wcišż zacofanej infrastruktury, budowa obiektów rekreacyjnych, jak i, patrzšc w perspektywie dłuższego czasu, rozwój dyplomacji Polski i budowanie silnego wizerunku wœród innych krajów oraz rozwój gospodarczy. Nie oszukujmy się - żadnego szybkiego cudu nie będzie, ale systematycznymi działaniami możemy zaczšć gonić państwa Europy Zachodniej.
Pragnšłbym wrócić jeszcze raz do kwestii bezpieczeństwa wewnętrznego, które niewštpliwie odgrywa znaczšcš rolę w dynamicznym rozwoju kraju. Sšdzę, iż zbudowanie sceny politycznej w sejmie, wyłšcznie z dwóch partii, ułatwiłoby w znaczšcy sposób wygranej partii wcielanie swojego programu w życie. Ów system zakłada, iż wygrane ugrupowanie w naturalny sposób zdobywa większoœć głosów obywateli, dzięki czemu niepotrzebne jest nawišzywanie (często niepewnych) koalicji. Pozwala to na pełne i szybsze wdrażanie pomysłów. W kwestii uporzšdkowania polityki krajowej, warto jeszcze mocniej zaznaczyć podział obowišzków pomiędzy prezydentem, a premierem. Sšdzę, iż zwiększenie kompetencji jednego z nich diametralnie zmniejszy możliwoœć kłótni i w prosty sposób ureguluje system polityczny, majšcy fundamentalne znaczenia w rozwoju Polski.
Oprócz polityki krajowej ważnš kwestiš bezpieczeństwa narodu polskiego jest polityka międzynarodowa. Systematyczne uregulowanie problemów zewnętrznych jest bardzo trudnym, często żmudnym procesem, gdyż jego sukces, zależy od porozumienia rzšdów różnych państw, które miewajš odmienne potrzeby i dšżenia. Polska doœwiadczyła na tej arenie trudnoœci poprzez swoje położenie podczas wojen (między Niemcami, a Rosjš). Ale od 1989 roku, gdy staliœmy się państwem wolnym i demokratycznym, jeszcze mocniej wkroczyliœmy w epokę szerzenia pokoju i tolerancji, jako kraj w pełni suwerenny. Odnoszę czasem wrażenie, iż obce rzšdy chcš tę suwerennoœć zachwiać. Przy całym szacunku dla naszego sšsiada - Rosji, uważam, iż jego groŸby pod naszym adresem sš stanowczš ingerencjš w sprawy Polski. Mowa tutaj bowiem o rozmieszczeniu elementów amerykańskiej tarczy antyrakietowej. Osobiœcie nie jestem jakimœ szczególnym entuzjastš tego pomysłu, ale rosyjskie stanowisko uważam za niesłuszne.
Bardzo ważne decyzje w sprawie Polski zapadajš czasem poza granicami naszego kraju - w instytucjach Unii Europejskiej. I tu siła i jednogłoœnoœć polskiej delegacji odgrywa znaczšca rolę w kształtowaniu przyszłoœci miast, powiatów, regionów i województw. I zarówno tutaj, jak i w polskich organach władzy, powinny zapadać mšdre i przyszłoœciowe decyzje. Warto wspomnieć o Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w której zapisano fundamentalne prawa każdego człowieka. Dzieli się ona na siedem rozdziałów, warunkujšcych między innymi: ochronę godnoœci ludzkiej, prawo do wolnoœci i bezpieczeństwa osobistego, równoœć wobec prawa, liczne prawa pracowników, prawa do głosowania i kandydowania, prawo do rzetelnego procesu sšdowego jak i wiele innych ogólnych postanowień. Moc wišżšca dokumentu została mu nadana przez Traktat lizboński podpisany 13 grudnia 2007 roku. Karta zacznie obowišzywać, gdy zostanie podpisana przez wszystkie kraje należšce do UE. Ale nie tylko politycy na najwyższych szczeblach, lecz każdy z nas może aktywnie działać na rzecz kraju jak i ogólnoœwiatowej pomocy.
Warto zastanowić się, co jest przyczynš zaburzeń tolerancji, co powoduje, iż wcišż na szerokš skalę widoczny jest antysemityzm czy rasizm. Może jakiœ lęk i strach paraliżuje nas przed odmiennoœciš innych ludzi? Boimy się tego, żyjemy w ciasnym œwiecie ogólnych stereotypów i nie chcemy otworzyć się na ludzi. Poznać ich, zobaczyć, że każdy ma to samo serce i dusze, podobne pragnienia i marzenia. Że wszyscy jesteœmy wewnętrznie tacy sami - jak dwie krople wody. Musimy sobie zdać sprawę z faktu, iż każdy z nas jest odpowiedzialny za losy, nie tylko swoje, lecz najbliższego otoczenia. Nie możemy wymagać od całego œwiata rychłej poprawy, gdyż to graniczy z cudem, ale gdyby tak każdy z nas zaczšł od swej małej ojczyzny, to efekt mógłby być doprawdy oszałamiajšcy. Często uważamy, iż my - proœci ludzie, nie jesteœmy w stanie nic zmienić. A to największa głupota, jakš usilnie próbujemy sobie wmówić! Wczeœniej, przedstawiłem ważnš rolę rzšdów w kształtowaniu pokoju i poszanowania na œwiecie. Z pozoru wydaję się to odległe i niezależšce od nas. Aktywny udział w życiu politycznym jest naszym prawem, naszym dobrem i naszš decyzjš ku zmianom. Możemy kandydować, próbujšc samemu podjšć trud działań politycznych, bšdŸ mšdrze głosować - wybierajšc swoich przedstawicieli. Demokracja daje nam mnóstwo swobód i praw. Obyœmy korzystali z nich mšdrze.
"Wszyscy ludzie rodzš się wolni i równi pod względem swej godnoœci i swych praw. Sš oni obdarzeni rozumem i sumieniem oraz powinni postępować w stosunku do siebie wzajemnie w duchu braterstwa." Artykuł 1 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Te słowa sš według mnie najlepszš definicjš praw człowieka. Warto jeszcze przypomnieć, że owe prawa sš: niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne. Jednakże trzeba po raz kolejny zauważyć, że praca na rzecz pokoju leży w każdym z nas. Nasz wewnętrzny spokój, dobre przekonania mogš efektywnie działać na najbliższe otoczenie. Bowiem, gdy czujemy od innych miłoœć i życzliwoœć, łatwiej jest nam żyć w zgodzie i uœmiechu. Nie potrzebujemy do szczęœcie na ogół wielkich rzeczy, gdyż często wystarczy nam życzliwy gest. Pamiętajmy, że taki "prezent" może podarować każdy z nas. Czyńmy lepsze jutro.
Jednakże, do pełnego pokoju na œwiecie potrzebna jest stabilnoœć materialna ludzi. Nie mam na myœli jakiœ olbrzymich luksusów, lecz zapewnienia podstawowych, godnych warunków do życia. Logicznš sprawš jest, iż brak takich warunków, może stać się przyczynš licznych konfliktów. I ten aspekt nie może być pomijany, jeœli chcemy mówić o pełnej równoœci wszystkich ludzi na œwiecie. Wystarczy zobaczyć na wcišż zwiększajšcš się różnice pomiędzy biednymi a bogatymi. Zatrważajšcy jest fakt ubóstwa. Marnych posiłków, braku opieki medycznej, niepewnej przyszłoœci, złych warunków mieszkalnych itp. Nie przechodŸmy obok tego obojętnie. Nie kończmy naszych działań na współczuciu, lecz starajmy się zapewnić godnoœć każdemu obywatelowi. To nasz obowišzek.
Doceńmy to, że dzięki poœwięceniu naszych rodaków żyjemy w kraju demokratycznym. Posiadamy największe swobody i wolnoœci osobiste, a nasz ustrój (demokracja) jest najpewniejszym gwarantem przestrzegania praw każdego człowieka. Warto zerknšć na różnice pomiędzy państwem autorytarnym a demokratycznym, gdyż tylko ustrój rzšdu ludu zapewnia równoœć i sprawiedliwoœć. Podstawowe prawa obywateli, zatem to: możliwoœć uczestnictwa w życiu politycznym, respektowanie poglšdów i przekonań wszystkich obywateli, wolnoœć zrzeszenia się, podział władzy na trzy instancje, które podporzšdkowane sš zasadom prawa. Takie państwo gwarantuje również min. niezbywalne wolnoœci i prawa obywatela, równoœć wobec prawa, ochronę przed samowolnym uwięzieniem. Fakt, że rzšd pochodzi od ludu, jest gwarantem równoœci każdego człowieka.
Na œwiecie od lat toczš się liczne postępowania, majšce na celu pomoc w niesieniu i przestrzegania praw. Takimi dokumentami międzynarodowymi sš: Karta Narodów Zjednoczonych (San Francisco, 1945), Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (Paryż, 1948), międzynarodowy pakt praw osobistych i politycznych (ONZ, 1966), konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (ONZ, 1979), konwencja o prawach dziecka (ONZ, 1989), konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur (ONZ, 1984), międzynarodowa konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (ONZ, 1966) oraz międzynarodowy pakt praw gospodarczych socjalnych i kulturalnych (ONZ, 1966). Ale tak naprawdę wszystko jest w nas - w milionach serc. Nie możemy zwštpić w to, iż od nas nic nie zależy. Bowiem zależy i to bardzo dużo. Kierujšc się słowami Ronalda Regana "Pokój, to nie tylko brak wojny", możemy dojœć do bardzo głębokich refleksji. W odbiciu tych słów ukazujš się, bowiem problemy codziennie, o których tak rzadko mówimy. Brak wewnętrznego spokoju u obywateli i zapewnienia poczucia wszechobecnego bezpieczeństwa, też jest brakiem pokoju. Bowiem właœnie takie, z pozoru małe czynniki, sš zapalnikami konfliktów zbrojnych. A jak historia nas uczy, wojny niszczš w sposób nadto brutalny życie milionów niewinnych ludzi.
''Być człowiekiem, to czuć, kładšc swojš cegłę, że bierze się udział w budowaniu œwiata.'' Antoine de Saint-Exupéry. BšdŸmy więc ludŸmi - budujmy nasze najbliższe otoczenie, wymagajšc najpierw od siebie. Nasi przodkowie płacili za wolnoœć krwiš, potem i œmierciš - my nie musimy i nikt tego od nas nie wymaga. Ale w XXI wieku to my jesteœmy odpowiedzialni za obranie kierunku, do którego, będzie dšżył œwiat. Musimy, więc zdać sobie sprawę z wielu zagrożeń, trudu i niedoskonałoœci nie po to, by nad nimi rozpaczać, ale by je sukcesywnie zmieniać. Wierzę, mam nadzieję, że niezbyt naiwnie, iż gdyby każdy z nas wniósł jeden gest, jednš cegiełkę dobra, to moglibyœmy doœwiadczyć prawdziwego cudu. Możliwe, że przestałaby istnieć nietolerancja i pogarda, wobec niedoskonałoœci czy innoœci. To naprawdę nic nie kosztuje. Nie zmarnujmy tego, co dostaliœmy w spadku po naszych przodkach. Tego wam i sobie szczerze życzę. BšdŸmy dla siebie braćmi, nie kanibalami. Aktywnie bierzmy udział w życiu politycznym oraz być może nawet bardziej aktywnie - pomagajmy sobie nawzajem.

Autor: Michał Matuszak
Gimnazjum nr 10 w Zespole Szkół nr 10
62-800 Kalisz
Podmiejska 9A
(62) 753 11 32
zs10_kalisz@op.pl.
klasa 3F gimnazjum
Pani Dyrektor Teresa Œwištek

Oœwiadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 z póŸn. zm.) do celów zwišzanych z popularyzacjš działalnoœć SDiM przez Kuratorium Oœwiaty w Poznaniu i Kancelarię Sejmu.

(miejscowoœć i data)

(czytelny podpis)